Czas przez ostatni tydzień zastygł, a historia ruszyła z impetem naprzód. Tak paradoksalnie mógłbym określić to co się dzieje obecnie, z pyłem wulkanicznym w tle.
Można by napisać niejedną książkę o tym co nas dotknęło Polaków, ale pokuszę się o małą refleksję i poniekąd dalszy ciąg wywodu z poprzedniego wpisu zadając pytanie; co dalej?
Czas na podsumowanie naszych obecnych czasów, spowiedź, rachunek sumienie polityków i każdego Polaka. Czas zrestartować nasze umysłu, pomyśleć o kraju i naszych dzieciach. O dialogu, który ma wzmocnić nasz kraj politycznie, mentalnie i gospodarczo. Jestem pewien, że wstępny egzamin organizacyjny i patriotyczny spełniliśmy. Dlaczego wstępny? Ano dlatego, że nasz egzamin właściwy zaczął się w poniedziałek po pogrzebie. Zaczął się kolejny poziom, który trzeba przejść i wznieść się na wyższy poziom. Tytuł wpisu nie jest przypadkowy. Musi on znaczyć, że to Nowum, ta V Rzeczpospolita powinna być inna niż wszystkie poprzednie. Do tej pory trochę przypominało mi to organizm, który choruje, jest coraz gorzej i albo wydobrzeje(my) albo… lepiej nie kończyć. Oby nie było nawrotów.
Gdyby zapytać każdego polityka i człowieka, czego pragnie dla Polski?, to okaże się, że każdy chce tego samego, tylko idziemy różnymi drogami. Ważne, aby nie błądzić i nie iść dalszą, wyboistą drogą.
Lekcja patriotyzmu zaliczona, efekty edukacji wkrótce odczujemy na własnej skórze poprzez media. Polskę zobaczył świat i dowiedział się co to Katyń, a przy okazji Wawel – tak upraszczając.
Wśród łez, bólu i refleksji padało wiele słów, ale jeden z najpiękniejszych wywiadów jakie udzielił pewien fotograf (niestety nie pamiętam nazwiska) utkwił mi w pamięci. Porównał on Orła Białego do Polski, który ma dumnie wysoko szybować , widzieć wszystko z daleka i z góry, być symbolem wielkości, siły, a nie pełzać po ziemi. Dosłownie nie jestem w stanie przekazać treści. Przekaz był niesamowity jak wiele innych.
Czy na nowo powiemy; Polska, to brzmi dumnie… zobaczymy. Jedno jest pewne, Polska to my!